W dniu 1 marca 1933 roku grupa założycielska w osobach:

 

  • Zygmunt Wiszniowski

  • Teodor Tamborski

  • Franiczek Wolski

  • Wacław Szukaj

  • Franciszek Lubawy

  • Franciszek Palacz

  • Franciszek Wegner

  •  

     

     

     

    Powołała do życia jednostkę Ochotniczej Staży Pożarnej. Naczelnikiem został Teodor Tamborski a zastępcą Franciszek Wolski. Jednostka początkowo liczyła 18 członków Od chwili powstania O.S.P nie tylko zaczęła wykonywać swoje statutowe obowiązki gaszenia pożarów ale stała się ośrodkiem działalności społecznej i kulturalnej. W okresie do 1939 roku jednostka uzupełniała swój sprzęt poprzez zakupy i wykonanie we własnym zakresie. Przed wybuchem II wojny światowej posiadała na wyposażeniu: wóz konny dwie motopompy typu "Rozanbauer"M800 dwa samochody z przyczepkami na motopompy sprzęt taki jak: drabiny, bosaki, węże Samochody i sprzęt motorowy z chwilą wybuchu wojny został zabrany pod Warszawę i nigdy do jednostki nie powrócił. W okresie okupacji w Cukrowni działała przymusowa straż pożarna, którą wyposażono w ręczny wózek wraz ze sprzętem oraz dwie motopompy typu M-800. W 1945 roku zaraz po wyzwoleniu Ochotnicza Straż Pożarna przy naszej Cukrowni wznawia swoją działalność. Pierwszym prezesem zostaje Józef Reyer a naczelnikiem Franciszek Wolski. Przystąpiono do szkolenia nowych członków i uzupełnianie sprzętu. W 1947 roku rozpoczęto społecznie budowę nowej remizy strażackiej (obecnie stolarnia), którą oddano do użytku 31 lipca 1948 roku. W tym samym czasie powołano pierwszą drużynę młodzieżową. 12 maja 1951 roku otrzymano dwie motopompy typu PO-3 oraz wszedł do służby samochód bojowy marki „Fordson” przebudowany przez strażaków Cukrowni z samochodu ciężarowego. Następna zmiana Zarządu nastąpiła w 1967 roku. Nowym prezesem został Leszek Garczarek a naczelnikiem Stefan Wolski syn poprzedniego naczelnika i współzałożyciela jednostki. Jednostka liczy w tym czasie 33 czynnych członków. Poważnym kłopotem staje się fakt, że samochód „Fordson” po awarii może być eksploatowany tylko na terenie cukrowni. Rozpoczęto starania o nowy samochód, który otrzymano w 1973 roku, był to samochód typu GBAM 2+8/8 przez druhów obecnie nazywany „babcią”. Jednostka O.S.P. ciągle uzupełnia swoje wyposażenie, poprawiała swoją sprawność poprzez systematyczne szkolenia teoretyczne i praktyczne. Bierze udział w szkoleniu i działalności oddziałów samoobrony. W czasie obchodów 50- lecia działalności Ochotnicza Straż Pożarna w dniu 18 maja 1983 roku otrzymała ufundowany przez załogę Cukrowni Nakło sztandar. Został on udekorowany „Złotym Medalem Za Zasługi Dla Pożarnictwa”. W uznaniu zasług oraz bardzo wysokiej ocenie sprawności działania naszej jednostki otrzymuje ona w 1985 roku samochód bojowy typu GBA 2,5/16. W lutym 1987 roku, po śmierci długoletniego prezesa Czesława Kalki funkcję tą na zebraniu sprawozdawczo- wyborczym powierzono Jerzemu Frąszczakowi. Po przejściu na emeryturę w 1991 roku i rezygnacji z pełnienia funkcji przez Stefana Wolskiego naczelnikiem zostaje jego syn oraz wnuk współzałożycielka jednostki Piotr Wolski. Dnia 30 kwietnia 1994 roku nastąpiło otwarcie nowej remizy i świetlicy strażackiej. Dzięki pełnemu wyposażeniu mogliśmy wynajmować świetlicę i w ten sposób zdobywać środki na nowy sprzęt pożarniczy. Szybko zaczęliśmy doganiać inne jednostki pod względem wyposażenia. Dzięki zakupieniu przez Cukrownię Nakło w 2001 roku samochodu terenowego „Tarpan” z przeznaczeniem do ratownictwa drogowego mogliśmy włączyć się w ten zakres działalności. Godnym odnotowania jest fakt, iż w 2001 roku w nasze szeregi wstąpiło 5 druhen. Z funkcji prezesa O.S.P. Cukrowni Nakło zrezygnował ze względu na stan zdrowia druh Jerzy Frąszczak. Walne zebranie w dniu 28 Styczeń 2004 roku wybrało nowego prezesa jednostki druha Andrzeja Jadgodzińskiego. W czasie całego okresu działalności druhowie jednostki O.S.P. oprócz swojej podstawowej działalności jaką jest ratowanie ludzi i ich mienia bez względu na porę i warunki prowadzili w miarę posiadanych możliwości działalność integrującą wszystkich członków. Wielokrotnie byli inicjatorami prac społecznych oraz imprez dla całej załogi. Organizują dla swoich członków i ich rodzin wieczorki taneczne, wycieczki oraz rejsy po Noteci. Na dzień dzisiejszy jednostka liczy 61 członków. Nie sposób wymienić działań naszej jednostki, ze względu na dużą ilość akcji bojowych- nawet do 60 rocznie- natomiast do najpoważniejszych zaliczamy pożary:

     
     
  • pożar magazynu farb i lakierów w ZK Potulice- 1958r.

  • pożar lasu w Solcu Kujawskim- 1964r.

  • pożar magazynu karbidu w Inowrocławiu- 1964r.

  • pożar spichlerzu w Nakle- 1977r.

  • pożar magazynu wysłodków suchych w Cukrowni Nakło- 1985r.

  • pożar szkoły w Dębionku– 1987r.

  • pożar budynku mieszkalnego przy ul. Rudki w Nakle- 1993r.

  • pożar budynku mieszkalnego przy ul. Staszica w Nakle- 1997r.

  • pożar budynku mieszkalnego przyul. Bydgoska w Nakle- 1998r.

  • pożar budynku mieszkalnego przy ul. Dąbrowskiego w Nakle- 2001r.

  • pożar stolarni przy ul. Potulickiej w Nakle-2001r.

  • pożar nieczynnych budynków Zakładów Mięsnych w Nakle- 2002r.

  • pożar budynku mieszkalnego przy ul. Staszica w Nakle- 2004r.

  • pożar budynku mieszkalnego w Polichnie- 2006r.

  • pożar zakładu przetwórstwa tworzyw sztucznych w Nakle na ul. Piaskowej- 2010r.

  •  

     

     

     

    Zawody strażackie: W zawodach gminnych, powiatowych i wojewódzkich drużyna zawsze znajdowała się w ścisłej czołówce wielokrotnie zajmując pierwsze miejsce. W organizowanych w latach 1991-1994 zawodach strefowych w Górce Klasztornej trzykrotnie zajęliśmy pierwsze miejsce a raz trzecie. Trzykrotnie drużyna brała udział w zawodach krajowych z następującymi wynikami:

  • rok 1954- Pruszcz Gdański- 7 miejsce na 72 drużyny

  • rok 1988- Łódź- 31 miejsce

  • rok 1996- Częstochowa- 28 miejsce

  • Jako jednostka Cukrownicza braliśmy udział zawsze w zawodach Cukrowniczych gdzie przeważnie zajmowaliśmy I miejsce i dowodem tego były ostatnie zawody w Cukrowni Zduny (w 1998 roku)